Ondertussen is het een week geleden dat ons drama begon af te spelen. Bizar kan het leven zijn. Het leven wordt je gegeven om vervolgens (en pas wanneer de natuur het toe laat) weer leven te geven. Ineens ben ik erachter dat niks vanzelfsprekend is in het leven, en zeker geen kindertjes krijgen. De laatste week heb ik veel gelezen en gesproken met lotgenoten. Het is bizar welke verhalen je allemaal hoort. En het is nog bizarder door welke moeilijke situatie mensen moeten gaan om het wonder van een kindje in je buik te dragen moeten afbreken omdat hun kindje niet meer leeft of omdat hun kindje het niet zou halen.

Wat ook bizar is, je hoort zoveel enge verhalen van moeders die hun kinderen mishandelen. Van moeders die hun kinderen afstaan omdat ze ongewenst zijn!!!  Kinderen die ongewenst zijn!! HOE KAN DIT?????????